ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Παρασκευή 30 Ιουλίου 2010

Der Lauf der Dinge (The Way Things Go)

Είδος: Ντοκιμαντέρ
Γλώσσα: -
Υπότιτλοι: -
Χρονολογία: 1987 ,Swiss
Σκηνοθεσία: Peter Fischli, David Weiss
Διάρκεια: 43'




http://en.wikipedia.org/wiki/The_Way_Things_Go
From Wikipedia, the free encyclopedia
 The Way Things Go (German: Der Lauf der Dinge) is a 1987 art film by the Swiss artist duo Peter Fischli and David Weiss. It documents a long causal chain assembled of everyday objects, resembling a Rube Goldberg machine.
The machine is in a warehouse, about 100 feet long, and incorporates materials such as tires, trash bags, ladders, soap, oil drums, and gasoline. Fire and pyrotechnics are used as chemical triggers. The film is nearly 29 minutes, 45 seconds long, but some of that is waiting for something to burn, or slowly slide down a ramp.
The film evolved out of work the artists did on their earlier photography series, "Quiet afternoon," (German: Stiller Nachmittag) of 1984-1985. As the delicately unstable assemblages they constructed for the photos were apt to almost immediately collapse, they decided that they wanted to make use of this energy.[1] The film may also have been inspired by the video work of fellow Swiss artist, Roman Signer. The artists undoubtably saw his video work which was exhibited at the Kunsthaus Zürich in 1981.[2] Signer's videos often document objects performing simple actions that are the result of physical phenomena
 









Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

Φαντασία, Αλήθεια (και ένα βίντεο δώρο).

"Η φύση χρειάζεται λίγα πράγματα, όμως η φαντασία σου
χρειάζεται πολλά."
- Λ. Τολστόυ

"Η κοινωνία λέει στον άνθρωπο: Να σκέφτεσαι όπως σκεφτόμαστε,
να πιστεύεις αυτά που πιστεύουμε, να τρως και να πίνεις αυτά που
τρώμε και πίνουμε, και να ντύνεσαι όπως ντυνόμαστε."
- Λούσυ Μάλορυ

"Θα πρέπει να είσαι αρκετά γενναίος, ώστε να χρησιμοποιείς
το δικό σου μυαλό, στη ζωή και την εκπαίδευση σου."
-Ι. Καντ

"Πίστη είναι να πιστεύετε ότι αυτά που γνωρίζετε 
δεν είναι πραγματικά."
-Μ. Τουαίην

"Δεν μπορούμε να βρούμε την ελευθερία αναζητώντας την, αλλά
αναζητώντας την αλήθεια. Η ελευθερία δεν πρέπει να είναι σκοπός,
αλλά επακόλουθο. Την ελευθερία δεν μπορούν να σου την δώσουν
οι άλλοι. Κάθε άνθρωπος μπορεί να απελευθερώσει μόνο τον εαυτό του."
- Λ. Τολστόυ

"Μόνο η αλήθεια που κατακτάς με την δική σου σκέψη, με την 
προσπάθεια του δικού σου μυαλού, γίνεται μέλος του 
σώματος σου, και μόνο αυτή η αλήθεια σου ανήκει."
- Α. Σοπενχάουερ


~~Η φαντασία~~
Παντού είναι κρυμμένη. Πίσω από κάθε λέξη, πίσω από κάθε  ιδέα και ιδανικό. Είναι το πέπλο που μας δίνουν οι άλλοι άνθρωποι από μικρή ηλικία για να κρύβει την αλήθεια από τη λογική μας. Μόλις το αποκτήσουμε είμαστε ευθείς ικανοί να το κάνουμε μόνοι μας ακόμα πιο σκοτεινό, μπαλώνοντας το και με δικές μας φαντασίες. Αυτή ίσως είναι και ο σοβαρότερος λόγος που δεν μπορούμε να αφεθούμε πραγματικά ελεύθεροι· δεν μπορούμε να απαγκιστρωθούμε από το πως φαντάζεται ο καθένας μας την ελευθερία...

Τα περισσότερα έθιμα και παραδόσεις δεν θα άντεχαν σε μια λογική εξέταση τους. Είναι σίγουρα άσχημο να εκνευρίζεις τους ανθρώπους απέχοντας από αυτές, αλλά είναι πολύ χειρότερο να αρνείσαι τις απαιτήσεις της συνείδησης σου, ακολουθώντας τα έθιμα του πλήθους. Αναλογίσου το κακό που έχουν προκαλέσει οι παλιές προκαταλήψεις και οι θεσμοί που δεν θα έπρεπε να υπάρχουν σήμερα.

"Στην πραγματική ζωή οι ψευδαισθήσεις μπορούν να αλλάξουν τη ζωή μας μόνο για μια στιγμή, όμως στο χώρο των σκέψεων και της διάνοιας, οι λανθασμένες ερμηνείες μπορούν να γίνουν αποδεκτές ως αλήθειες για χιλιάδες χρόνια, και να γελοιοποιούν ολόκληρα έθνη, να βουβαίνουν τις ευγενείς επιθυμίες της ανθρωπότητας, να υποδουλώνουν τους ανθρώπους και να τους λένε ψέματα." - Α. Σοπενχάουερ.

~~Η αλήθεια~~
Η αλήθεια μπορεί να πολεμήσει την φαντασία. Για να την καταλάβεις δεν θα πρέπει να καταπιέζεις το μυαλό σου. Αντιθέτως θα πρέπει να το εξασκείς, και να δοκιμάζεις και να ελέγχεις διανοητικά όλα όσα μπορούν να ελεγχθούν. Και η αλήθεια που έχει ελεγχθεί με την ειλικρινή σκέψη μπορεί να γίνει κατανοητή και από ένα 10χρονο παιδάκι.


~~Το βίντεο~~
Το παρακάτω βίντεο νομίζω ότι δείχνει αρκετά από αυτά που θέλω να πω. Αλλά το κυριότερο μας δείχνει ότι υπάρχει και ενός άλλου είδους φαντασία: η δημιουργική. Μια φαντασία που δεν πολεμά την αλήθεια αλλά ζητά να την ανακαλύψει.
Είναι ένα απόσπασμα από την ταινία "Οι περιπέτειες του Μάρκ Τουαίην" (1985). Το συγκεκριμένο απόσπασμα είναι μια ελεύθερη μεταφορά από την ιστορία του Μ. Τουαίην με τίτλο "Captain Stormfield" (http://emotionalliteracyeducation.com/classic_books_online/cptsf10.htm).

Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010

Οδηγός του κινηματογράφου για τους διεστραμμένους.

Η εισαγωγή από το πολύ ενδιαφέρον και γεμάτο πληροφορίες κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ της Sophie Fiennes και του Slavoj Zizek.
"Οι επιθυμίες μας είναι τεχνητές. Πρέπει να διδαχθούμε να επιθυμούμε. Ο κινηματογράφος είναι η έσχατη τέχνη της διαστροφής. Δεν σου δίνει αυτό που επιθυμείς, σου λέει πως να επιθυμείς."



Διαχειρίζεται σημαντικά θέματα όπως: επιθυμία, φαντασία, πραγματικότητα, σεξουαλικότητα κ.α. βασισμένος σε ιδέες του Freud και του Lacan (Εγώ, Υπερ-εγώ, id). Όπως λέει και ο ίδιος "η μεγαλύτερη εμμονή μου είναι να καταστήσω τα πράγματα σαφή. Μπορώ πραγματικά να εξηγήσω μια σειρά σκέψης αν μπορέσω να της δώσω εικόνα με την σκηνή μιας ταινίας. Αυτό το ντοκιμαντέρ (Οδηγός του κινηματογράφου για τους διεστραμμένους) μιλάει για το τι μπορεί η ψυχανάλυση να μας πει για τον κινηματογράφο".

Μπορείτε να το δείτε χωρίς ελληνικούς υπότιτλους (γλώσσα Αγγλικά, υποτιτλισμός στα Ισπανικά) εδώ: http://moviesthatcanchangeyourlife.blogspot.com/2010/07/perverts-guide-to-cinema.html
Μόνο κρατάτε χαρτί και μολύβι γιατί ο S. Zizek έχει μεγάλα κέφια και ένα σωρό ιδέες.

Πέμπτη 22 Ιουλίου 2010

Η πόλις (1910)

Κ. Καβάφης (1863-1933)

Είπες· «Θα πάγω σ' άλλη γή, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα,
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ' είν' η καρδιά μου -- σαν νεκρός -- θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει.
Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού -- μη ελπίζεις --
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γή την χάλασες.

Τετάρτη 21 Ιουλίου 2010

The Pervert's Guide to Cinema

Είδος: Ντοκιμαντέρ
Γλώσσα: Αγγλικά
Υπότιτλοι: Spanish
Χρονολογία: 2006 ,US
Σκηνοθεσία: Sophie Fiennes
Διάρκεια: 150'

 http://www.imdb.com/title/tt0828154/ 


THE PERVERT'S GUIDE TO CINEMA takes the viewer on an exhilarating ride through some of the greatest movies ever made. Serving as presenter and guide is the charismatic Slavoj Zizek, acclaimed philosopher and psychoanalyst. With his engaging and passionate approach to thinking, Zizek delves into the hidden language of cinema, uncovering what movies can tell us about ourselves. Whether he is untangling the famously baffling films of David Lynch, or overturning everything you thought you knew about Hitchcock, Zizek illuminates the screen with his passion, intellect, and unfailing sense of humour. THE PERVERT'S GUIDE TO CINEMA cuts its cloth from the very world of the movies it discusses; by shooting at original locations and from replica sets it creates the uncanny illusion that Zizek is speaking from 'within' the films themselves. Together the three parts construct a compelling dialectic of ideas. Described by The Times in London as 'the woman helming this Freudian inquest,' director Sophie Fiennes' collaboration with Slavoj Zizek illustrates the immediacy with which film and television can communicate complex ideas. Says Zizek: 'My big obsession is to make things clear. I can really explain a line of thought if I can somehow illustrate it in a scene from a film. THE PERVERT'S GUIDE TO CINEMA is really about what psychoanalysis can tell us about cinema.' Written by P Guide Ltd.

Famous movies are subject to Freudian analysis: Possessed, The Matrix, The Birds, Psycho, Vertigo, Duck Soup, Monkey Business, The Exorcist, The Testament of Dr Mabuse, Alien, Alien Resurrection, The Great Dictator, City Lights, The Tramp, Alice in Wonderland, The Wizard of Oz, Dr Strangelove, The Red Shoes, Fight Club, Dead of Night, The Conversation, Blue Velvet, Solaris, Stalker, Mulholland Drive, Lost Highway, Persona, In The Cut, Eyes Wide Shut, The Piano Teacher, Three Colours: Blue, Dogville, Frankenstein, The Ten Commandments, Saboteur, Rear Window, To Catch a Thief, North by Northwest, Star Wars, Dune, Kubanskie Kazaki, Ivan The Terrible, Pluto's Judgment Day (Walt Disney), Wild at Heart.



Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

Ευτυχία και μυαλό.

Σημ. Και τα δύο βίντεο είναι υποτιτλισμένα στα ελληνικά. (Επιλογή από το σχετικό πεδίο.)

Τι είναι ευτυχία, και πώς μπορούμε να την κερδίσουμε? Ο Matthieu Ricard, ένας βιοχημικός που έγινε Βουδιστής μοναχός, λέει ότι μπορούμε να εκπαιδεύσουμε το μυαλό μας σε συνήθειες ευημερίας γεννώντας μία αληθινή αίσθηση γαλήνης και πληρότητας.


Translated into Greek by Ioannis
Mavroidis




Η Τζιλ Μπόλτι Τέηλορ είχε μια ερευνητική ευκαιρία που λίγοι μελετητές του εγκεφάλου θα ευχόντουσαν να έχουν. Έπαθε ένα σοβαρό εγκεφαλικό και παρακολούθησε τον εαυτό της καθώς οι λειτουργίες του εγκεφάλου της, η κίνηση, η ομιλία, η αυτοσυνείδηση, σταματούσαν μία μία. Μία εκπληκτική ιστορία.


Translated into Greek by Theodora
Apostolopoulou



Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010

Modus Vivendi


Οι στίχοι του τραγουδιού είναι του Αλέξη Ασλάνογλου, του αξιοπρεπούς αυτού ανθρώπου που μέχρι το τέλος της ζωής του καιγόταν από την ποίηση χωρίς ποτέ να την συσχετίσει με τίποτε πέραν της “ακατάλυτης ουσίας των πραγμάτων”. Ούτε χρήματα, ούτε δημόσιες σχέσεις, ούτε αναγνώριση. Έφυγε από την γενέτειρά του Θεσσαλονίκη, έζησε σε μια γειτονιά στους Άγ. Ανάργυρους πάμφτωχος, αιρετικός, ομοφυλόφιλος, και πέθανε μόνος…
Το modus vivendi, ωστόσο, έγινε τραγούδι με αφορμή τον τραγικό θάνατο ενός νεαρού συντρόφου, του Βαγγέλη από τη Ν. Φιλαδέλφεια, το καλοκαίρι του 2002.
- Ωχρά Σπειροχαίτη


Να αφήνεσαι στης θάλασσας το ρεύμα
Να λιμνάζεις κει που πρόσκαιρα αγάπησες
Ν’ αναλώνεσαι διαγνώνοντας χωρίς σκοπό
Περιπτώσεις αθεράπευτες
Να πληθαίνεις

Να προσμένεις τάχα μιαν άνοιξη
Με τη νωχέλεια ηλιόλουστης ημέρας
Μέρας που άξαφνα ναυάγησε
Μες τις κατάφωτες παραθαλάσσιες πόλεις
Να πληθαίνεις

Να’ σαι κατάμονος κι όμως κρυμμένος
Κρυμμένος μέσα σε χίλιες καρδιές
Να περάσεις στο αίμα αυτών που σ’ αγκάλιασαν
Σ’ αγκάλιασαν πρόσκαιρα
Να πληθαίνεις

Περισσότερα ποιήματα και πληροφορίες για τον Α. Ασλάνογλου στους παρακάτω συνδέσμους:
Τα τραγούδια του καινούργιου δίσκου των Ωχρά Σπειροχαίτη μπορείτε να τα κατατεβάσετε από εδώ.

Πέμπτη 8 Ιουλίου 2010

Rebellion: The Litvinenko Case / Bunt. Delo Litvinenko




Είδος: Ντοκιμαντέρ
Γλώσσα: Ρωσικά
Υπότιτλοι: English
Χρονολογία: 2007 , Russia
Σκηνοθεσία: Andrei Nekrasov
Διάρκεια: 105'


http://www.imdb.com/title/tt1038914/

The secret war between Russian dissidents and FSB, the successor agency of the KGB, splashed into the worlds front pages last November when Alexander (Sasha) Litvinenko died in London poisoned by radioactive Polonium-210, which was slipped into his tea during a meeting with two visitors from Moscow. In his new documentary, Litvinenko's friend Andrei Nekrasov tells the story of the former FSB officer - from his initial rebellion against corruption in his agency, through his imprisonment and escape from Russia, to his crusade against his former employers to his eventual assassination. In a series of revealing interviews with the main protagonists of the Litvinenko case, including his friends, his alleged killers, his widow and Sasha himself, the film recreates a world of intrigue, high-stake politics, love, loyalty and betrayal, which is more intricate and breathtaking than any fiction could be. 

A fascinating piece, both in its contents and cinematic form. Editing is particularly strong, given the nature of the access which became impossible the moment the world started to pay attention. Nekrasov had been interested in Litvinenko before the latter's tragic fame but this film was apparently put together only after the poisoning. I've seen some other pics on the subject but none came anywhere near creating this unsettling sensation of being in the middle of it all. That is partly because of the director's on screen interaction with Litvinenko, which allowed me to identify with the narrator and made Litvinenko more credible (half of the Russians think he was a criminal, going by the official propaganda). I lived in Russia and Ukraine but somehow watching "Rebellion..." in Toronto really shocked, frightened and angered me forcing to redefine the term "corrution" in my mind. In some parts of the world corruption evidently means murder. "Rebellion" is structured like a novel, divided in chapters, and it masterfully controls various lines of the complex plot; but ultimately it is not a murder story and those who expect one might be disappointed. I admit I had myself wondered why a "Litvinenko movie" should be called "Rebellion", but having watched it I cannot think of a more appropriate title. 
Author: cinefan73 from Italy  



 

Τετάρτη 7 Ιουλίου 2010

Mike Oldfield


Background information
Birth name Michael Gordon Oldfield
Born 15 May 1953 (1953-05-15) (age 57)
Reading, Berkshire, England
Genres Ambient, Celtic fusion, classical, Synthpop, experimental, minimalist, Neoclassical, new age, Neofolk, pop, progressive rock, rock and roll, world
Occupations Musician, Songwriter, Producer, Game designer
Instruments Guitar, Keyboards, Percussion, Vocals, Bass, Drums, Piano, Harmonica, Recorder
Years active 1967 – present
Labels Virgin (1972 – 1991)
Warner Bros. (1992 – 2003)
Mercury (2005 – present)
Associated acts Kevin Ayers, David Bedford, Maggie Reilly, Pekka Pohjola
Website http://www.mikeoldfieldofficial.com



 

Videos/Music:
1. Crises part I (Crises, 1983)
2. Crises part II (Crises, 1983)
3. Moonlight Shadow (Crises, 1983)
4. Shadow in the wall (Crises, 1983)
5. To France (Discovery, 1984)
6. Secrets (Tubular Bells III, 1998)